ശിവപ്പരുത്തി

ഇന്ത്യയിലെ ചൂടുള്ള പ്രദേശങ്ങളില്‍ കാണപ്പെടുന്ന കടുംചുവപ്പ് പൂക്കള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു കുറ്റിച്ചെടിയാണ് ശിവപ്പരുത്തി. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Abroma augusta). 4 മീറ്റര്‍ വരെ ഉയരം വയ്ക്കുന്ന ഈ ചെടി പലവിധ ഔഷധഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു സസ്യമാണ്.  ഹോമിയോപ്പതിയിലും ഇതു മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പന്നിത്താളി, മരവെട്ടിത്താളി,വെട്ടിത്താളി

പന്നിത്താളി, മരവെട്ടിത്താളി എന്നെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്ന ചെറിയ ഒരു മരമാണ് വെട്ടിത്താളി. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Litsea coriacea)

വേങ്ങ

ഇന്‍ഡ്യന്‍ കീനോ ട്രീ, മലബാര്‍ കീനോ ട്രീ, ഗമ്മി കീനോ, മാര്‍സുപ്പിയം എന്നീ ആംഗലേയ നാമങ്ങളും, പ്റ്റെറോകാര്‍പ്പസ് മാര്‍സുപ്പിയം (Pterocarpus marsupium) എന്ന ശാസ്ത്രനാമവുമുള്ള വേങ്ങ വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ഒരു മരമാണ്. 30 മീറ്ററോളം ഉയരത്തില്‍ വളരുന്ന വേങ്ങ ഇന്‍ഡ്യ, നേപ്പാള്‍, ശ്രീലങ്ക എന്നിവിടങ്ങളില്‍ കാണുന്നു. ഇന്‍ഡ്യയില്‍ സഹ്യപര്‍വത നിരകളിലും ഡക്കാന്‍ പീഠഭൂമിയിലും വളരുന്നു ചാര നിറത്തിലുള്ള തൂകലിന് നെടുകേ പൊട്ടലുകളുണ്ട്; പരുപരുത്ത തൂകലിന്റെ പുറം പാളികള്‍ ഉരിഞ്ഞു പോകുന്നു.പ്രായമായ മരങ്ങളില്‍ നിന്ന് ചുവപ്പു നിറമുള്ള കറ ഉണ്ടാകുന്നു മഞ്ഞ നിറത്തില്‍ കുലകളായി കാണുന്ന ഗന്ധമുള്ള പൂക്കള്‍. ആയുര്‍വേദത്തില്‍ വേങ്ങ ചേര്‍ത്ത കഷായം പ്രമേഹ ചികിത്സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

പാറപ്പൂള, ശീമപ്പഞ്ഞി

വരണ്ട ഇലപൊഴിക്കും കാടുകളില്‍ കാണുന്ന 8 മീറ്റര്‍ വരെ വളരുന്ന ഒരു മരമാണ് പാറപ്പൂള എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ശീമപ്പഞ്ഞി. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Cochlospermum religiosum). പൂജയ്ക്ക് ഇതിന്റെ പൂക്കള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് പേരില് religiosum എന്ന് വരാന്‍ കാരണം. Yellow Silk Cotton, Buttercup Tree, Torchwood Tree എന്നെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്നു. നല്ല മൃദുവായ പഞ്ഞി ഈ മരത്തില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്നു. കാറ്റുവഴിയാണ് വിട്ഠുവിതരണം. എന്നാലും പുനരുദ്ഭവം കുറവാണ്. വിത്തിന് ജീവനക്ഷമത കുറവാണ്. കഠിനമായ വരള്‍ച്ച താങ്ങാന്‍ കഴിയും. മാനുകന്‍ ഇതിന്റെ ഇല തിന്നാറുണ്ട്. തടി ഔഷധങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പെട്ടെന്നു വളരുന്ന ഒരു അലങ്കാരവൃക്ഷമാണിത്, ഇതിലെ പഞ്ഞി കിടക്ക ഉണ്ടാക്കാനെല്ലാം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ശീമവേപ്പ് അഥവാ മലവേപ്പ്

പലപ്പോഴും ആര്യവേപ്പെന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മരമാണ് ശീമവേപ്പ് അഥവാ മലവേപ്പ്. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Melia azedarach). ഇന്ത്യന്‍ വംശജനായ ഒരു വലിയ നിത്യഹരിതവൃക്ഷമാണിത്. 45 മീറ്റര്‍ വരെ ഉയരം വയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂട്ടമായി കാണുന്ന പൂക്കള്‍ക്ക് നല്ല സുഗന്ധമുണ്ട്. ഇലകള്‍ക്ക് ആര്യവേപ്പിന്റെ ഇലയോളം കയ്പില്ല. പക്ഷികളാണ് വിത്തുവിതരണം നടത്തുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ചൂടുകാലാവസ്ഥയുള്ള എല്ലാ നാട്ടിലും വളര്‍ത്താറുണ്ട്. നൈജീരിയയില് ധാരാളമായി വളര്‍ത്തിവരുന്നുണ്ട്. 

തടിക്കായാണ് പ്രധാനമായും വളര്‍ത്തുന്നത്. തേക്കിന്റെ തടിയുമായി കാഴ്ചയ്ക്ക് സാമ്യമുണ്ട്. നല്ല പോഷകമൂല്യമുള്ള ഇലകള്‍ കാലിത്തീറ്റയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. വിറകിനും തടി നല്ലതാണ്. കായകള്‍ ആഭരണമായും മാല കൊരുക്കാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കാപ്പിത്തോട്റ്റത്തില്‍ തണല്‍ വൃക്ഷമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. അലങ്കാരവൃക്ഷമായി നട്ടുവരുന്നുണ്ട്. കരിമ്പിന്റെയും ഗോതമ്പിന്റെയും കൂടെ മിശ്രവിളയായി ശീമവേപ്പ് നട്ടുവളര്‍ത്താറുണ്ട്. 

ഔഷധഗുണം തടിയും കായും നിമറ്റോഡയ്ക്കെതിരായ ചികില്‍സയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇലകളും പൂക്കളും മണിപ്പൂരില്‍ തലവേദനയ്ക്കെതിരായ ചികില്‍സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇലയും കായും പഴവും പ്രാണികളെ ഓടിക്കാന്‍ നല്ലതാണ്. കുരുവില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന എണ്ണ വാതചികില്‍സയ്ക്കും ആസ്തമയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു. 

വിഷാംശം മരം മുഴുവന്‍ തന്നെ മനുഷ്യന് വിഷമാണ്. ആറോളം കായ തിന്നാല്‍ തന്നെ മരണം സംഭവിക്കാം. കൂടുതല്‍ പഴങ്ങള്‍ തിന്നുന്ന പക്ഷികള്‍ മരവിച്ചുപോവുന്നതായി കാണാറുണ്ട്.

സാമുദ്രപ്പച്ച

കുറ്റിച്ചെടിയായും പിന്നീട് വള്ളിച്ചെടിയായും വളരുന്ന ഒരു 

ഔഷധസസ്യമാണ് സാമുദ്രപ്പച്ച. വാര്‍ദ്ധക്യത്തെ അകറ്റാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ‘’വൃദ്ധദാരക’‘ എന്നും പേരുണ്ട്. (ശാസ്ത്രീയ നാമം: Agyreia nervosa (Burm.f.) Boj ) സംസ്കൃതത്തില്‍ വൃദ്ധദരകഃ, വൃദ്ധദാരു, വൃഷ്യഗന്ധ എന്നിങ്ങനെ പേരുകളുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷില്‍ Elephant creeper എന്നാണ് പേരു്. ജന്മദേശം ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡമാണ്. ഹവായി, ആഫ്രിക്ക, കരീബിയന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ എന്നിവിടങ്ങളില് കണ്ടുവരുന്നു. സമുദ്രനിരപ്പില്‍ നിന്നും 500മീറ്റര്‍ വരെ ഉയര്‍ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ ചതുപ്പുകളിലും നദീതടങ്ങളിലും വളരുന്നു. ഒന്നുരണ്ടു വര്‍ഷത്തോളം കുറ്റിച്ചെടിയായി വളരുന്നു. പിന്നീട് തണ്ടുകള്‍ താഴേയ്ക്ക് വീഴുകയും വള്ളിച്ചെടിയായി വളരുകയും ചെയ്യുന്നു.

പാട, പാടവള്ളി, പാടക്കിഴങ്ങ്

ഒരു ഔഷധസസ്യയിനമാണ് പാട (ശാസ്ത്രീയ നാമം ‌-Cyclea peltata) പാടവള്ളി, പാടക്കിഴങ്ങ്, പാഠാ എന്നീ പേരുകളിലും പ്രാദേശികമായി ഇവ അറിയപ്പെടുന്നു. പാടയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ഉപയോഗ യോഗ്യമാണ്. നേത്ര രോഗങ്ങള്‍, വൃണങ്ങള്‍, ഗര്‍ഭപാത്രഭ്രംശനം,വൃക്ക രോഗങ്ങള്‍, മഹോദരം തുടങ്ങിയ അസുഖങ്ങളിലും വിഷ ചികിത്സയിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മലതാങ്ങി (പാടത്താളി)

ഉഷ്ണമേഖലാ രാജ്യങ്ങളില്‍ സര്‍വസാധാരണമായി കണ്ടുവരുന്ന ഒരു ദുര്‍ബല കാണ്ഡസസ്യമാണ് മലതാങ്ങി (പാടത്താളി). കേരളത്തിലെ കാടുകളിലും നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളിലും ഇതു സാധാരണമായി കണ്ടുവരുന്നു. ശാസ്ത്രീയ നാമം Cissampelos pareira എന്നാണ്. ഇംഗ്ലീഷില്‍ velvet leaf എന്നും സംസ്കൃതത്തില്‍ ലഘുപാഠാ, പിലുഫല എന്നൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്നു. 

ലഘുപത്ര ഏകാന്തര വിന്യാസമാണ്. ഏതാണ്ട് വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഇലയ്ക്ക് നാലു മുതല്‍ പത്തു സെന്റീ മിറ്റര്‍വരെ വ്യാസം കാണും. ഹൃദയാകരമുള്ള ഇലയില്‍ രോമങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും. മഴക്കാലത്തു പൂക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. ഇളം പച്ചനിറത്തിലുള്ള ചെറുപൂക്കളിള്‍ പെണ്‍പൂക്കളും ആണ്‍പൂക്കളും വെവ്വേറെയുണ്ടാകുന്നു. കായ് ഉരുണ്ടതും ചുവപ്പുനിറമുള്ളതും ആയിരിക്കും. നേര്‍ത്ത വള്ളികള്‍ ചുറ്റി വൃക്ഷങ്ങളില്‍ പടര്‍ന്ന്, പന്തലിച്ചു വളരുന്നവയാണ്. 

ഉപയോഗം വേരിലും ഇലയിലും സാപോണിനും പലതരം ആല്‍ക്കലോയ്ഡുകളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വേരില്‍ പ്രധാനമായും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് 0.5 ശതമാനം പെലോസില്‍ എന്ന ആല്‍ക്കലോയ്ഡ് ആണ്. വേരിന്റെ കഷായവും പൊടിയും ഔഷധമായി ആയുര്‍വേദത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. വ്രണം കരിയിക്കുന്നതിനും, മൂത്രാശയരോഗങ്ങള്‍, സര്‍പ്പവിഷം മുതലായവയുടെ ചികിത്സക്കും പാടത്താളി ഉപ്യോഗിച്ചു വരുന്നു.

വീട്ടി, ഈട്ടി

ഇന്ത്യ, പാകിസ്താന്‍, നേപ്പാള്‍ മുതലായ ദക്ഷിണേഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്ന ഉയരം കൂടിയതും ഉറപ്പുള്ള തടിയോടും കൂടിയ ഒരു വൃക്ഷം (ആംഗലനാമം:Rose wood; ശാസ്ത്രീയനാമം:Dalbergia latifolia).ഈട്ടി എന്നു കൂടി അറിയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള മരങ്ങളിലൊന്നായ ഈട്ടിയുടെ ജന്മദേശം മലേഷ്യയാണ്. സാധാരണയായി 900 മീറ്ററിനുമുകളില്‍ 10 മുതല്‍ 40 ഡിഗ്രീ സെന്റിഗ്രേഡ് വരെ താപനിലയുള്ള നദീതീരങ്ങളില്‍ ആണ് ഇവ വളരുന്നത്. കേരളത്തില്‍ പശ്ചിമഘട്ടത്തില്‍ ഇവ ധാരാളമായി വളരുന്നു. വനവത്കരണത്തിനും തടിയിലുള്ള ഗൃഹോപകരണങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതിനും തേക്കുപോലെ ആശ്രയിക്കാവുന്ന ഒരു മരമാണ് ഇത്. 

തടി:  ഇതിന്റെ തടി മരപ്പണികള്‍ക്ക് വളരെ അനുയോജ്യമാണ്. ഇതിന്റെ കാതലിന് വയലറ്റ് കലര്‍ന്ന കറുപ്പുനിറവും വെള്ള ഭാഗത്തിന് വെള്ളയൊ തവിട്ട്നിറമോ ആയിരിക്കും. കാതല്‍ വളരെ ഉറപ്പുള്ളതും ചിതലിന്റെ ആക്രമണത്തെ ചെറുക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ളതുമാണ്. അത്ര ഉറപ്പില്ലാത്ത വെള്ള മരപ്പണികള്‍ക്ക് യോജിച്ചതല്ലെങ്കിലും പ്ലൈവുഡ് മുതലായവ ഉണ്ടാക്കാന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. കാറ്റുവഴി സ്വാഭാവിക വിത്തുവിതരണം നടത്തുന്ന ഈട്ടിമരം ഏകദേശം 35 മീറ്റര്‍ വരെ ഉയരം വയ്ക്കും.

വിഴാല്‍, വിഴാലരി

ഭാരതത്തില്‍ മിക്കവാറും പര്‍വ്വത പ്രദേശങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്‌ വിഴാല്‍1]. ഇതിന്‌ വിഴാലരി എന്നും പേരുണ്ട്. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Embelia ribes). കുരുവിന്റെ സാമ്യം കൊണ്ടാവാം False Black Pepper എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പച്ച നിറമുള്ള തണ്ടുകളുള്ളതും വളരെ ഉയരത്തില്‍ പടര്‍ന്ന് വളരുന്നതുമായ ഒരു വള്ളിച്ചെടിയാണ്‌ വിഴാല്‍. 4-10 സെന്റീമീറ്റര്‍ വരെ നീളവും 1-5 സെന്റീ മീറ്റര്‍ വരെ വീതിയുമുള്ളതും അറ്റം കൂര്‍ത്തതുമായ ഇലകള്‍ ഏകാന്തരക്രമത്തില്‍ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു. പൂക്കള്‍ കുലകളായി ശാഖാഗ്രങ്ങളില്‍ കാണപ്പെടുന്നു. നാലോ അഞ്ചോ ബാഹ്യ ദളങ്ങളും അഞ്ച് ദളങ്ങള്‍, അഞ്ച് കേസരങ്ങളെന്നിവയാണ്‌ പൂക്കള്‍ക്കുള്ളത്. കായ്കള്‍ വളരെ ചെറുതും ഉരുണ്ട ആകൃയിലുള്ളതുമാണ്‌.

പേരാല്‍

ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ, ആല്‍ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ഒരു വന്മരമാണു പേരാല്‍. Ficus benghalensi എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം. 50-മീറ്ററോളം ഉയരം വയ്ക്കാറുണ്ട്‌. മിക്കവാറും പേരാലുകള്‍ മറ്റു മരങ്ങളിലെ പോടുകളില്‍ വളര്‍ന്ന് വായവവേരുകള്‍ താഴോട്ടിറങ്ങി സ്വതന്ത്രമരങ്ങളായി മാറുകയാണു പതിവ്‌. വേരേത്‌ തടിയേത്‌ എന്ന് വേര്‍തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയില്ല. നിലത്തുതന്നെ വളര്‍ന്നുകാണുന്നവ മിക്കവാറും മനുഷ്യന്‍ നട്ടതായിരിക്കും. 


 ജാലികസിരാവിന്യാസമുള്ള മിനുസമുള്ള ലഘു ഇലകള്‍. പ്ലവിലകളോട്‌ നല്ല സാമ്യമുണ്ട്‌. സിരകള്‍ നന്നായി തെളിഞ്ഞുകാണാം. അഞ്ചെട്ടു ജോടി പാര്‍ശ്വസിരകള്‍ ഉണ്ട്‌. വരള്‍ച്ചയുള്ള സ്ഥലത്തു വളരുന്ന പേരാലിന്റെ ഇല മുഴുവന്‍ ഡിസംബര്‍-ജനുവരി മാസങ്ങളില്‍ പൊഴിയും. പുതിയ ഇലകള്‍ പെട്ടെന്നു തന്നെയുണ്ടാവും. ജനുവരി മുതല്‍ മാര്‍ച്ചുവരെയാണു പൂക്കാലം.

പേരാലിന്റെ തൊലിയില്‍ ടാനിനും ഔഷധാംശവുമുണ്ട്‌. തൊലിയിട്ടു തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉഷ്ണപ്പുണ്ണ്‌ കഴുകാന്‍ നല്ലതാണ്‌. വായവമൂലത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗം കഠിനമായ ഛര്‍ദ്ദിക്കും ഗുഹ്യരോഗത്തിനും നല്ലതാണ്‌. ത്വക്‌ രോഗങ്ങള്‍ക്കും വയറിളക്കത്തിനും പ്രമേഹത്തിനും അള്‍സറിനും അലര്‍ജിക്കുമെല്ലാം പേരാല്‍ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. 

വേര്‌, തൊലി, ഇലകള്‍, മുകുളം, പഴം, കറ എന്നിവ മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇത്തി

മൊറേസി കുടുംബത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നതും കേരളത്തില്‍ കാണപ്പെടുന്നതുമായ ഒരിനം വൃക്ഷമാണ് ഇത്തി (ശാസ്ത്രീയനാമം: :Ficus tinctoria, Ficus gibbosa). സംസ്കൃതത്തില്‍ ഉദുംബുരം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ആയുര്‍വേദത്തില്‍ പ്രമുഖ സ്ഥാനമുള്ള നാല്പാമരം എന്നത് ഇത്തിയോടൊപ്പം അത്തി, പേരാല്‍, അരയാല്‍ എന്നിവ ചേരുന്നതാണ്. വേര്, ഫലങ്ങള്‍, തൊലി, ഇലകള്‍ ഇവ് ഔഷധത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രമേഹം, അള്‍സര്‍, ത്വക് രോഗങ്ങള്‍ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

കട്ഫലം

20-25 അടിവരെ പൊക്കം വയ്ക്കുന്ന ഒരു ചെറുമരമാണ് കട്ഫലം. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Myrica esculenta). Box myrtle, Bayberry എന്നൊക്കെയാണ് ഇംഗ്ലീഷിലെ പേരുകള്‍. ഇത് വലിയ കുറ്റിച്ചെടിയായൊ ചെറിയ മരമായോ കണക്കാക്കാം. വടക്കെ ഇന്ത്യയിലും നേപ്പാളിലും കണ്ടുവരുന്നു.

കോകം, കാട്ടമ്പി, പുനംപുളി, പെണംപുളി, മരപ്പുളി, പിനംപുളി, പിനാര്‍പുളി

പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ തദ്ദേശവാസിയായ ഒരു വൃക്ഷമാണ് കോകം (ശാസ്ത്രീയനാമം: Garcinia indica). ഫലവര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ചുവന്ന നിറമുള്ള ഫലമാണു് കോകം. ഇത് കാട്ടമ്പി, പുനംപുളി, പെണംപുളി, മരപ്പുളി, പിനംപുളി, പിനാര്‍പുളി എന്നെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്നു. കുടംപുളിയുടെ ജനുസ്സില്‍പെട്ട, മലബാര്‍ മേഖലയിലെ മണ്ണും ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയ്ക്കു വളരെ അനുയോജ്യമായ സുഗന്ധവൃക്ഷ വിളയാണിത്.  ഇതു് കേരളത്തില്‍ വിരളമായി മാത്രമെ കാണപ്പെടുന്നുള്ളു. . കാഴ്‌ചയ്ക്ക് കുടംപുളിയോട് നല്ല സാമ്യമുണ്ട്. 10 മീറ്റര്‍ വരെ ഉയരം വയ്ക്കുന്ന ഒരു ചെറു വൃക്ഷമാണിത്. 700 മീറ്റര്‍ വരെ ഉയരമുള്ള നിത്യഹരിതവനങ്ങളില്‍ കാണുന്നു.

പുനംപുളിയുടെ കായുടെ പുറംതോട് ഉണങ്ങിയാല്‍ കുടംപുളി തന്നെയെന്നേ തോന്നൂ. പല ഭാഷയിലും ഇതിനു കോകം എന്നു പറയുന്നു. ഇതൊരു സുഗന്ധദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. കുടമ്പുളിക്കും വാളന്‍പുളിക്കും പകരം ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കോകം വെള്ളത്തില്‍ കുറച്ച് നേരം ഇട്ടുവച്ചാല്‍ വെള്ളത്തിന്റെ നിറം റോസ് ആയി മാറും. ചവര്‍പ്പുരസമുള്ള ഇതു മധുരമിട്ടോ അല്ലാതെയോ കുടിക്കാം, നല്ലൊരു ദഹനരസമാണിത്. വേനലില്‍ ദേഹത്തിന്റെ താപനില കുറയ്ക്കാനും ഇത് നല്ലതാണ്.

ഓടമരം

ഒരു നിത്യ ഹരിത മരമാണ് ഓടമരം. (ശാസ്ത്രീയനാമം: Balanites roxburghii) വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഈ മരങ്ങള്‍ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. കേരളത്തില്‍ മറയൂര്‍ വനങ്ങളില്‍ കാണുന്നു. ചെറിയ മരമാണ്. ഇവയുടെ വിത്തില്‍ നിന്നും എടുക്കുന്ന എണ്ണയ്ക്ക് ഔഷധമൂല്യമുണ്ട്. മൂത്രവര്‍ദ്ധകഗുണങ്ങള്‍ ഉള്ള തായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്. 

ഓരില

ആയുര്‍വേദത്തില്‍ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സസ്യമാണ് ഓരില (ശാസ്ത്രീയനാമം: Desmodium gangeticum). പ്രഥക് പർണ്ണി എന്ന് സംസ്കൃതത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ചെടിക്ക് ഓരില എന്ന് പേരുവരുവാന്‍ കാരണം, ഇതിന്റെ ഇലകള്‍ ഇടവിട്ട് ഒന്ന് മാത്രം ഉള്ളതുകൊണ്ടായിരിക്കാം. ആംഗലേയ നാമം Desmodium എന്നാണ്‌. ഓരിലക്ക് ബലമുള്ളത് എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ സ്ഥിര എന്നും പൂക്കള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന തണ്ട് കുറുക്കന്റെ വാലിനോട് സാമ്യമുള്ളതിനാല്‍ ക്രോഷ്ട്രുപുഛിക എന്നും വേരുകള്‍ ആഴത്തില്‍ പോകുന്നതിനാല്‍ ധവനി എന്നും വരകളും പാടുകളും ഇലകളില്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ചിത്രപർണ്ണീ എന്നുതുടങ്ങി ഈ ചെടിക്ക് നാല്പതോളം പര്യായങ്ങള്‍ ഭാവപ്രകാശത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. വേരാണ്‌ പ്രധാന ഔഷധഗുണമുള്ള ഭാഗം.

കാട്ടുജാതി

മിരിസ്റ്റിക്കേസീ കുടുംബത്തില്‍പ്പെട്ട വൃക്ഷമാണ് കാട്ടുജാതി. ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രനാമം മിരിസ്റ്റിക്ക മലബാറിക്ക (myristica malabarica warb) എന്നാണ്. ഇത് ജാതിക്കക്ക് പകരമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. 15 മീറ്റര്‍ വരെ ഉയരത്തില്‍ വളരുന്ന ഇടത്തരം വൃക്ഷം. 8-20 സെന്റിമീറ്റര്‍ നീളവും, 8-10 സെന്റിമീറ്റര്‍ വീതിയും ഉള്ള ഇലകള്‍. ആണ്‍പൂക്കളും പെണ്‍പൂക്കളും വെവ്വേറെ മരങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാകുന്നു.

കാട്ടുകൊന്ന

കേരളത്തിലെ നിത്യഹരിതവനങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്ന, ശാഖോപശാഖകളായി വളരുന്ന നിത്യഹരിതവൃക്ഷമാണ് കാട്ടുകൊന്ന (ശാസ്ത്രീയനാമം: Archidendron bigeminum). കണ്ടാടി, പന്നിവാക, മുതുകൊളപ്പന്‍ , വരികീറീ, അട്ടപ്പരന്ത, മുത എന്നെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്നു. 12 മീറ്ററോളം ഉയരം വയ്ക്കും. കാട്ടുകൊന്നയുടെ ഫലം മഴക്കാലം കഴിയുമ്പോള്‍ മൂക്കും. മൂത്ത കായ്ക്ക് നീളമുണ്ടാവും. തടിയ്ക്ക് തവിട്ടുനിറം, ഈടും ബലവും കുറവ്. ഇലയും തോലും ആയുര്‍വേദത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ധാരാളം സ്വാഭാവികപുനരുദ്ഭവം നടക്കുന്നുണ്ട്. 1000-1200 മീറ്റര്‍ ഉയരമുള്ളയിടങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്നു. ഹിമാലയം, ഇന്ത്യ, ശ്രീലങ്ക, മലേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്നു. കുഷ്ഠത്തിനെതിരെയും മുടിവളരാനും ഇതിന്റെ ഇലകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. വിത്തുകള്‍ പ്രമേഹത്തിനും മരുന്നാണ്.

കാട്ടുചേന

കാട്ടുചേനയുടെ കായകള്‍

(ശാസ്ത്രീയനാമം: Amorphophallus sylvaticus) എന്നാണ്. ചേനയേക്കാള്‍ ഔഷധ ഗുണം കാട്ടുചേനയ്ക്കാണ്. ചേനയേക്കാള്‍ ചെറുതായിരിക്കും. ചെറിയ മുള്ളുകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും. വിഷസസ്യമാണ്. അള്‍ശസിന് സിദ്ധൗഷധമാണ്.

ചീവക്ക

ഏഷ്യയില്‍ കാണുന്ന മരത്തില്‍ കയറുന്ന ഒരു വള്ളിച്ചെടിയാണ് ചീവക്ക അഥവാ ചീനിക്ക (ശാസ്ത്രീയനാമം: Acacia concinna). നരിവരയന്‍ എന്ന പൂമ്പാറ്റയുടെ ഭക്ഷണം ഇതിന്റെ ഇലകളാണ്‌[3]. ഇഞ്ചയോടും ചീവിക്കയോടും നല്ല സാദൃശ്യമുള്ള ചെടിയാണിത്‌. കാലാകാലമായി തലമുടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തില്‍ ഈ ചെടി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു. ഇതിന്റെ പഴം ശിക്കക്കായ്‌ എന്ന്‌ പല ഇന്ത്യന്‍ ഭാഷകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. നാടന്‍ ഷാമ്പുവായി ഫലങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു.